Szyfry homofoniczne

W szyfrach homofonicznych każdej literze może odpowiadać więcej niż jeden możliwy znak szyfrogramu, często dobierany losowo z przypisanej grupy. Przykład:

• Szyfr Beale’a – oparty na ukrytych mapowaniach (np. liczby odpowiadające literom w tekście źródłowym).

Zalety: utrudnia analizę częstotliwości, rozprasza częstość liter.
Wady: wymaga długich kluczy i tablic kodowych.